Solo fietsen in Zuid-India. Het wordt tijd.(S6 P1:E1)

De voorbije maanden waren intens. Niet zwaar, maar gewoon: veel tegelijk. Werk, ideeën, plannen die vorm kregen. Dat voel je. Ook in hoe je je voorbereidt.

Maar laat één ding duidelijk zijn: ik ben er klaar voor. Alles wat geregeld moet zijn, is geregeld. Niet tot op de laatste komma uitgepuurd zoals andere jaren, maar voldoende. Goed genoeg. En vooral: met ruimte om te vertrekken.

Een groot deel van mijn tijd ging naar het boek TACHTIG. Elke kilometer telt. Later begint nu. Dat vroeg focus, energie en aanwezigheid. Meer dan ik vooraf had ingeschat. Maar het gaf ook veel terug. De reacties van lezers zijn opvallend positief: “Leest vlot”, “zeer inspirerend”, “een aanrader”, “dit ga ik cadeau doen aan anderen”. Het voelt afgerond. Op zijn plaats.

En nu? Nu wordt het tijd. Echt tijd.

🎥 Even terugspoelen

Een korte terugblik op vorige seizoenen van Cycling Adventure 15. Niet om nostalgisch te worden, maar om dat gevoel opnieuw op te roepen: onderweg zijn, alleen, in beweging. Ontmoetingen. Stilte. Dat moment waarop alles simpeler wordt.

Op zaterdag 27 december vertrek ik. Ik kijk er oprecht naar uit. Ik hunker naar dat gevoel: alleen fietsen, geen schema dat dwingt, geen rol die ik moet spelen. Gewoon trappen, kijken, luisteren. Het onbekende tegemoet.

Oud en nieuw, maar dan anders.

Net zoals de voorbije jaren ben ik tussen oud en nieuw niet thuis. Dat voelt ondertussen vertrouwd. Het is mijn manier om het jaar los te laten en ruimte te maken voor iets nieuws. Ik verblijf dan in Hassan, een stadje in Zuid-India. Ik logeer er in een kamer bij mensen thuis, via Airbnb. Geen hotel. Geen programma. Gewoon aanwezig zijn in een plek die nieuw is, tussen mensen die hun leven leiden zoals elke andere dag.

In Hassan is het traditionele nieuwjaar (Ugadi) belangrijker dan 31 december. Dat valt in het voorjaar. Eind december is het hier vaak rustiger, meer naar binnen gekeerd. Hoe het precies zal zijn, weet ik niet. En eerlijk? Dat stoort me niet. Ik laat het gebeuren.

Eten, verhalen en realiteit

Ik hoorde al heel wat verhalen over buikproblemen door het eten in India. Dat hoort erbij, zeggen ze. Het risico bestaat, zeker als je veel onderweg bent. Ik ben voorzichtig waar dat kan, maar ik laat het ook niet overheersen.
Reizen is geen risicoloze activiteit. Het is leven, ergens anders. Ik hoop dat ik ervan bespaard blijf — en zo niet, dan hoort ook dat bij het avontuur.

Nog steeds absurd ambitieus — maar met plezier

Eén ding is niet veranderd. Ik blijf absurd ambitieus. Ik wil 1 miljoen mensen bereiken met de TACHTIG-vraag: “Wat wil je nog kunnen als je tachtig bent?” Daarom neem ik een paar doorgeefboeken mee.
Gelukkig is het Engelstalige boek EIGHTY er al.

Op elk boek staan eenvoudige aanwijzingen: blader het even door, lees wat je raakt, geef het door aan iemand waarvan je denkt: dit boek moet bij jou zijn. Waar dat gebeurt, weet ik niet. Wie het boek vastneemt evenmin. Misschien blijft het reizen. Misschien strandt het ergens. Ook dat maakt het interessant. Op 15 december 2026 hoop ik het overzicht te ontvangen met alle plaatsen en landen waar de boeken zijn geweest.

Waarom Zuid-India?

Niet omdat het logisch is. Niet omdat het makkelijk is. Maar omdat Cycling Adventure 15 net daarover gaat: nieuwsgierig blijven, nieuwe culturen leren kennen en jezelf af en toe losmaken van wat vertrouwd is. Niet om te vergelijken. Niet om te oordelen. Maar om te ervaren.

Volgen

• Website – alle verhalen, foto’s en context
  👉 cyclingadventure15.com
• Instagram – korte stukjes, foto’s, stories
  👉 @cyclingadventure15
• Youtube – video’s
  👉 @ca15official
• Strava – cijfers, hoogtemeters, ritten
  👉 Strava-profiel
• LiveTrack – live volgen waar ik fiets
  👉 LiveTrack (of via de knop LIVETRACK in het hoofdmenu)

Wat er precies zal gebeuren weet ik niet. Wie ik zal ontmoeten ook niet. Maar ik weet wel dit: ik kijk er enorm naar uit.

Tot binnenkort,
Bart 👋